سَـطـ ـر سِپـید احساسـِ مـَنـ ـ ـ

و سُفآلیـ ـنه اُنس با نـ ـفـ ـس هآیتــــ آهسته تـ ـ ـرکـــــ میـ ـخورد

سیل سیال نگاه سبزت

همه بزیان وجودم را ویرانه کنان می کاود

من به چشمان خیال انگیزت معتادم

و در این راه تباه

عاقبت هستی خود را دادم

                                                            حمید مصدق


دُخـ ـتـَرَکــ ـبَهـ ـآر | برایم از مهر بگو()