سَـطـ ـر سِپـید احساسـِ مـَنـ ـ ـ

و سُفآلیـ ـنه اُنس با نـ ـفـ ـس هآیتــــ آهسته تـ ـ ـرکـــــ میـ ـخورد

در دل من چیزی است

مثل یک بیشه ی نور، مثل خواب دم صبح

و چنان بی تابم که دلم می خواهد

بدوم تا ته دشت برم تا سر کوه

دورها آوایی است که مرا می خواند

                                                                   سهراب سپهری

 


دُخـ ـتـَرَکــ ـبَهـ ـآر | برایم از مهر بگو()