سَـطـ ـر سِپـید احساسـِ مـَنـ ـ ـ

و سُفآلیـ ـنه اُنس با نـ ـفـ ـس هآیتــــ آهسته تـ ـ ـرکـــــ میـ ـخورد

کدام خانه؟

کدام آشیانه؟

صد افسوس

که بی تو شهر پر از آیه های تنهایی ست

سپهر شب زده اینجا

ستاره باران است

غروب غمزده شهر داغداران است

بیا بیاموز

به ما نسیم شدن

به ما پرنده شدن

                                                حمید مصدق


دُخـ ـتـَرَکــ ـبَهـ ـآر | برایم از مهر بگو()