سَـطـ ـر سِپـید احساسـِ مـَنـ ـ ـ

و سُفآلیـ ـنه اُنس با نـ ـفـ ـس هآیتــــ آهسته تـ ـ ـرکـــــ میـ ـخورد

می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگاه ویرانه خویش

به خدا می روم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

                                                            فروغ فرخزاد


دُخـ ـتـَرَکــ ـبَهـ ـآر | برایم از مهر بگو()